Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘Slavoj Zizek’

“O dark dark dark. They all go into the dark,
The vacant interstellar spaces, the vacant into the vacant,
The captains, merchant bankers, eminent men of letters,
The generous patrons of art, the statesmen and the rulers,
Distinguished civil servants, chairmen of many committees,
Industrial lords and petty contractors, all go into the dark,
And dark the Sun and Moon, and the Almanach de Gotha
And the Stock Exchange Gazette, the Directory of Directors,
And cold the sense and lost the motive of action.”
T.S. Eliot, in: Four Quartets

Niks onafhankelijk onderzoek (over LIBOR & Barclay)
door Joris Luyendijk in De Standaard van vrijdag 06 juli 2012

* ingekort zie de Standaard voor de volledige versie *

Naar aanleiding van het Libor-schandaal komt er een parlementair onderzoek naar de praktijk en cultuur van de financiële sector in Londen en dat zal niks opleveren.
Zo. Dat was een boude bewering en ze klopt natuurlijk niet. Zo’n onderzoek gaat van alles opleveren. We zullen horen over beurshandelaren die met elkaar de belangrijkste rentevoet ter wereld manipuleerden. Misschien komen we meer te weten over banken die de controle over hun IT kwijt zijn, en over bankiers die consumenten, ondernemingen en instellingen polissen of producten aanpraten waar alleen hun bank rijker van wordt.

Het probleem zit ‘m in het woord ‘parlementair’. Nodig is een onafhankelijk onderzoek, waarbij politici niet de vragen stellen, maar ze beantwoorden. Afgelopen zaterdag stond er een interview in The Financial Times met Tony Blair. Min of meer terloops werd vermeld dat de oud premier als ‘speciaal adviseur’ is verbonden aan de grootste bank in het Westen, JP Morgan Chase. Het is een parttimefunctie waarvoor Blair volgens The Financial Times per jaar 2,5 miljoen pond ontvangt.
Leest u die zin nog een keer: de oud-premier van Groot-Brittannië krijgt van de machtigste bank ter wereld voor ‘advieswerk’ in één jaar meer geld dan hij in een decennium verdiende als premier. Zulke ‘levens-veranderende beloningen’ staan de machtigste politici te wachten nadat ze zich terugtrekken uit de actieve politiek. Mits…
Ja, mits wat? Dat zou je wel willen weten. Zoals je ook benieuwd bent naar de aard van dat ‘advieswerk’. Doet Blair een beroep op contacten die hij tijdens zijn premierschap aan zich heeft verplicht? Heeft hij destijds iets voor dat contact geregeld, en komt hij nu namens JP Morgan Chase een tegendienst ‘halen’? Wat zijn de quids en wat zijn de quo’s, en minstens zo interessant: wat doet Blair allemaal niet als ‘speciaal adviseur’? Kan hij zich bijvoorbeeld nog sterk maken voor het opbreken van banken die Te Groot Om Te Redden zijn (Too Big to Rescue) zoals… JP Morgan Chase? We weten het niet, en we zullen het ook niet weten, want Blair wil het niet vertellen.
….. …… …..
De Labourpartij maakt zich in ieder geval sterk voor een onafhankelijk onderzoek, naar eigen zeggen om ‘het vertrouwen van het publiek in de financiële sector te herstellen’. Mocht zo’n onderzoek er echt komen, en net zo grondig blijken als het nu lopende onderzoek naar de verstrengeling van politici met het media-imperium van de familie Murdoch, dan zal dat vertrouwen eerder dalen dan stijgen. Het is namelijk waarschijnlijk allemaal nog veel erger gesteld met de financiële wereld dan veel mensen denken.
….. …. …

Commentaren (zie de Standaard voor meer)

The universal regard for money is the one hopeful fact in our civilization, the one sound spot in our social conscience. Money is the most important thing in the world. It represents health, strength, honor, generosity and beauty as conspicuously and undeniably as the want of it represents illness, weakness, disgrace, meanness and ugliness. It is only when it is cheapened to worthlessness for some, and made impossibly dear to others, that it becomes a curse.
In short, it is a curse only in such foolish social conditions that life itself is a curse.
For the two things are inseparable: money is the counter that enables life to be distributed socially: it is life as truly as sovereigns and bank notes are money.
George Bernard Shaw (1905) in: Major Barbara (the preface)

Op 06 juli 2012, zei Jerry Mager:

In ‘The Puppet and the Dwarf’ formuleert Slavoj Zizek volgens mij nauwkeurig en treffend wat ook Luyendijk hier te berde brengt over geloven – en intussen vele, vele, anderen met Luyendijk (impliciet) menen als het om vertrouwen en geloven gaat: ‘[A]uthentic philosophers are not interested in analyzing the hypocrisy of the dominant system, which is widespread and easily identifiable; what surprises them is the exact opposite – not that people do not ‘really believe,’ and act upon their professed principles, but that people who profess their cynical distance and radical pragmatic opportunism secretly believe more than they are willing to admit, even if they transpose these beliefs onto (nonexistent) ‘others” . U kunt googlen op: Zizek; puppet and dwarf; belief, etc., of bijvoorbeeld rechtstreeks naar de site: art3idea.psu.edu/locus/Puppet_Dwarf.pdf Van Zizek staan veel teksten op internet.

Op 06 juli 2012 omstreeks 04:33, zei Gert V., Leuven:

Wij zijn strandjeanetten dat wij ons laten kloten en verarmen door die cynische financiële loser boys. Inderdaad, zoals het artikel stelt, is het in de financiele wereld nog veel erger gesteld dan velen nu weten. Domheid cultiveert neoliberalisme en markttotalitarisme… want ‘het is nu eenmaal zo in de economie’… klinkt als een religie, nietwaar. Laat ons stoppen met het aanbidden van de neoliberale, elitaire waanzin van NVA-VOKA-VB, en opnieuw naar de belangen ons van gewone mensen kijken. Moeilijk is dat niet, hoor

Op 06 juli 2012 omstreeks 15:19, zei Alex Verlinden, Grobbendonk:

Op het eerste zicht lijken de feiten Gert V. gelijk te geven. Reeds sinds zeer lang herinner ik mij zijn interventies op dit forum. Dat zou kunnen geïnterpreteerd worden als blootstelling aan “neoliberalisme en markttotalitarisme”. En ondanks het feit dat hij opereert uit Leuven, een stad die met o.a. een Universiteit – trouwens mijn Alma Mater – het denken zou moeten aanmoedigen, lijkt datzelfde knopje “nadenken” bij hem al een tijdje uitgeschakeld. Dat wordt inderdaad in de vaklitteratuur dikwijls gelijkgesteld aan “domheid”. Een bewijs dus van zijn eigen stelling. Het probleem met die redenering zit ‘m echter in de oorspronkelijke veronderstellingen. Een maatschappij met meer dan 50% Overheid is niet “(neo)liberaal”, maar is etatistisch, waar de Overheid op vele mogelijke en onmogelijke manieren ingrijpt in het Marktmechanisme, met dikwijls negatieve gevolgen voor de gebruikers. Geen bewijs dus, en dat is gunstig voor hem!… Tenzij hijzelf dat knopje heeft uitgezet

Op 07 juli 2012 omstreeks 13:31, zei Jerry Mager:

@ Alex Verlinden, U kunt gelijk hebben en toch ook weer niet. Zonder aan haarkloverij of sofistiek te willen doen: wat is “ de markt” en wat hoort er bij en wat niet. Evenzo voor “de Overheid” ? In Nederland weet niemand dat meer, al was het alleen omdat er inmiddels een zogenaamd Maatschappelijk MiddenVeld is geschapen dat als politiek-bestuurlijk moeras fungeert. In dat MMV wisselen bestuurder/managers naar believen van pet: gaat het om winst dan zijn ze entrepreneurs en staan vooraan om te cashen, gaat het mis dan schieten ze onder de beschermende paraplu van de Staat en schuiven de verliezen van hun geklungel af op de belastingbetaler; rekening Rijk, zeiden we vroeger in militaire dienst. Vooral als het om hun wedden en emolumenten gaat. Ik ben helemaal niet tegen marktwerking, maar dan wel een échte. Net zo min ben ik tegen Europa – hoe zou dat nog kunnen!? – maar dan wel een deugdelijk geconstrueerd Europa, met kundige en betrouwbare stuurlui aan het roer en achter de knoppen.

Op 07 juli 2012 omstreeks 14:08, zei Jerry Mager:

Toen ik de passage van Slavoj Zizek uit ‘The P&D’ in het boek (MIT, 2003, ISBN 0-262-74025-7, p.8 ) nasloeg (zie 6 juli), kwam ik op een andere treffende observatie van SZ, op p.96. Het draait om geld en vertrouwen, waar het ook bij Joris L. om gaat. SZ schrijft (ik vertaal en parafraseer, jm): Op de hedendaagse markt vinden we tal van producten die zijn ontdaan van hun kwaadaardige/maligne eigenschappen: koffie zonder cafeïne, room zonder vet, bier zonder alcohol …. En de lijst gaat verder: wat te denken van virtuele sex als sex zonder sex, of oorlog zonder slachtoffers (aan onze kant tenminste) … En dan komt het, wat te denken van: “the contemporary redefinition of politics as the art of expert administration as politics without politics.” [zie hierover ook Sheldon Wolin: ‘Democracy Incorporated’].

We krijgen een virtuele werkelijkheid voorgeschoteld: “reality itself deprived of its substance … Virtual Reality is experienced as reality without being so. ..….. Everything is permitted, you can enjoy everything but [‘but’ staat cursief in de tekst; jm] deprived of its substance, which makes it dangerous.” (Dit laatste stuk vind ik ambigu: wàt wordt er gevaarlijk?).
Ik trek de redenering door naar bankieren zonder geld – het gaat intussen om niet te bevatten grote getallen, in feite gaat het om monopoly geld – maar bankieren als zwaar spelen met vertrouwen. Net als politiek bedrijven, komt bankieren per saldo neer op het omgaan met vertrouwen: vertrouwen van het publiek, van de klant en van de kiezer.

Als dat vertrouwen erodeert, wegvalt, blijft er niets meer over van wat er op voorhand al niet meer was (sic!) en dat maakt het gevaarlijk. Ik geloof niet dat er veel politiekers en/of bankiers zijn die reflecteren op de diepere achtergronden van hun handelen en denken. Daarom slingeren we als op een stuurloze bark op de golven van deze turbulente tijden. Zizek vind ik inspirerende kost, omdat hij vele dingen die wij eigenlijk zelf al weten, net even anders presenteert, in een net iets ander licht plaatst en daarbij uit alle vormen van cultuuruitingen (vooral films en literatuur) put.

LEZEN & LINKS

Het citaat van T.S. Eliot aan het begin, staat als motto voorin de biografie over Tony Blair van de Olleviers.
Bernard Ollevier & Ivan Ollevier (2004): De man die nergens vandaan kwam: Tony Blair en New Labour – Amsterdam/Antwerpen: Contact, ISBN: 9789045010601 (paper: 9789045010601)

Citaat George Bernard Shaw (1905) komt uit het voorwoord van Major Barbara
De tekst van Major Barbara staat o.a. op http://www.gutenberg.org/files/3789/3789-h/3789-h.htm

Galbraith, James K. (2008): The Predator State How Conservatives Abandoned the Free Market and Why Liberals Should Too – 221 pages / New York, London, Toronto, Sydney: Free Press, zie http://www.nytimes.com/2008/09/27/arts/27iht-IDSIDE27.1.16502204.html & http://predatorstate.com/

Wolin, Sheldon S. (2008): Democracy Incorporated: Managed Democracy and the Specter of Inverted Totalitarianism / Princeton/ ISBN13: 978 069 113 5663
376 pp.

Žižek, Slavoj (2003): The Puppet and the Dwarf. The Perverse Core of Christianity
MIT Press, 2003; ISBN 0-262-74025-7 (paperback) – Review o.a. op http://metapsychology.mentalhelp.net/poc/view_doc.php?type=book&id=2038&cn=395

over ‘LIBOR’

Waar staat LIBOR (= London Interbank Offered Rate) voor?, zie http://nl.global-rates.com/rentestanden/libor/libor.aspx

Over het LIBOR-schandaal, onder andere de Financial Times, zie http://www.ft.com/indepth/libor-scandal

BBC – Timeline: Barclays’ widening Libor-fixing scandal, zie http://www.bbc.co.uk/news/business-18671255

Advertisements

Read Full Post »

 door Dyab Abou Jahjah  in De Standaard van zaterdag 09 juni 2012, 03u00

Het zit er weer op in België tussen de politieke klasse en een moslim-boeman. In 2002 was ik het monster van dienst en werd ik tot volksvijand nummer één uitgeroepen, niet alleen in België maar ook in Nederland. Het is deze keer minder hysterisch en minder woelig dan wat zich in 2002 en 2003 afspeelde, maar een aantal zaken is toch herkenbaar: het paniekvoetbal van het establishment, de onderbuikgevoelens van racisme en haat die naar buiten komen en de maatregelen die worden aangekondigd door de politiek – ook als ze de scheiding der machten ondermijnen door directe impulsen te geven vanuit de politiek aan het parket.

Het verschil zit hem in de relevantie van de AEL in vergelijking met een club zoals Sharia4Belgium. De AEL was een politieke beweging die opereerde vanuit democratische beginselen en ijverde voor gelijke rechten, maar ook voor erkenning van diversiteit.
…………  …………  ……….
Karikatuur van moslims
AEL was een spreekbuis voor duizenden jongeren in België en in Nederland. Sharia4Belgium is dat niet en zal het nooit zijn. Het clubje van Belkacem en co is vervreemd van de mentaliteit, de zorgen en het gedrag van de gemiddelde Belgische allochtoon met een moslim-achtergrond. Het is zelfs een karikatuur van de ultraconservatieve moslims in België. Ze worden niet au sérieux genomen door de moslims, zijn eerder mediageil en zoeken aandacht ten koste van elke geloofwaardigheid. Vooral hebben ze geen enkele inbreng in de echte discussie over de sociaal-economische en democratische gebreken van deze maatschappij inzake burgerschap. Sharia4Belgium vertelt dezelfde culturalistische en essentialistische shit als pakweg SP.A, N-VA en Open VLD (en elke andere Vlaams politieke partij) als het gaat over allochtonen en integratie. Types zoals Belkacem en de gemiddelde Vlaamse politicus verdienen elkaar in dezen.

 Het establishment vindt dat het over geloof gaat, Belkacem ook. Het establishment vindt dat het over sluiers en hoofddoeken gaat, Belkacem ook. Vlaamse politici vinden dat het over een dreigende islamisering gaat tegenover het behoud van Europese waarden en normen, Belkacem denkt hetzelfde maar omgekeerd.
Reële dreiging
……..  ……….  ………  ……
Een moment van escalatie zit er aan te komen. Het zal geen clowneske ultrareligieuze vorm aannemen. Het zal militant zijn, spontaan, niet ideologisch maar diep geworteld in de etnische kloof, die steeds samengaat met een generatiekloof en een sociaal-economische kloof. De storm zal niet Vlaams zijn, noch Belgisch, maar pan-Europees en zal zich in de grote stadscentra verspreiden zoals vuur in een hooiveld. Strijden tegen Belkacem en soortgelijke grappige figuren is een vorm van donquichottisme en een bezigheidstherapie voor de racistische politicus en zijn medeburgers. Belkacem moet geen aandacht krijgen, hij moet opgesloten noch vervolgd worden, misschien hooguit geïnterviewd voor een programma als Man bijt hond
Aan de andere kant, de realiteit en haar echte problemen – uitsluiting, marginalisering, beledigend paternalisme en uitbuiting – gaan niet weg met dit soort struisvogelpolitiek. Als je de realiteit negeert, zal je er vroeg of laat je hoofd aan stoten.

REACTIE – zie De Standaard voor meer discussie 

Op 10 juni 2012, zei Jerry Mager:

De manifestaties van deze curieuze club die zich Sharia4Belgium noemt, roept bij mij associaties op met die stelling van Hegel dat de geschiedenis zich steeds herhaalt, waarbij Marx aantekende dat die zich herhalende historische gebeurtenissen de eerste keer als tragedie plegen plaats te vinden om vervolgens steeds als klucht in reprise te gaan. Ik kan het optreden van de AEL en Sharia4Belgium makkelijk in dat kader plaatsen. Tragedie versta ik hier als: serieus en ernstig – niet in de laatste plaats vanwege het optreden van een Belgische premier van ‘liberale’ signatuur die destijds opriep tot arrestatie van DAJ – na de rellen in Borgerhout in 2002. Merkwaardig genoeg werd in datzelfde jaar in Nederland Pim Fortuyn vermoord. Niet door een moslim maar door een autochtone Nederlandse fundamentalist.

In Den Haag werden bestuurders bijkans gelyncht door een woedende massa – ‘ de kogel kwam van rechts!’ luidde de kreet. De gebeurtenissen in Nederland zijn voor mij als bijna spiegelbeeldig met die in België te zien, waarbij ik mij klucht en tragedie als onderling uitwisselbaar kan voorstellen. Deze respectieve nationale tragedies en kluchten (Belgische en Nederlandse) spelen zich bovendien parallel af met die welke zich op Europees niveau voltrekken. We worden in Europa geleid door koddig aandoende politiekers, praatgrage paljassen, die ons steeds verder de dieperik in vergaderen en ‘toppen’ terwijl destijds de instelling van de eurozone als tragedie – vanwege de inherente systeemfouten – reeds alle kenmerken van de klucht in zich borg zoals die nu volop aan de dag treden. De filosoof Slavoj Zizek publiceerde een boek onder de titel ‘Eerst als tragedie dan als klucht’.

Daarin beweert hij ondermeer: “Crisis leidt eerder tot racistisch populisme en oorlog. Elke naïeve verwachting van links dat de huidige financiële en economische crisis noodzakelijkerwijs een ruimte voor radicaal links opent, is dus ongetwijfeld gevaarlijk kortzichtig. Het eerste directe gevolg van de crisis zal niet de opkomst van een radicale emancipatoire politiek zijn, maar eerder die van een racistisch populisme, en ook oorlogen, grotere armoede in de armste derdewereldlanden en bredere kloven tussen de rijken en de armen in alle samenlevingen in de hand werken.” Wanneer dit alles je overkomt en je er middenin zit, lijkt wat er momenteel gebeurt op het eerste gezicht nogal dramatisch, maar doe je enkele stappen terug en beluister en bekijk je al die talking heads met hun grootse ideeën en gewichtige plannen (meest recent: een ‘Masterplan’!) dan begint het lachen je allengs toch nader te staan dan het huilen. Toch kunnen we ons met elkaar ook zo maar dood-lachen.

Read Full Post »