Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘Rene Stockman’

René Stockman
in De Standaard – donderdag 09 februari 2012

Oef. Buiten vriest het dat de stukken eraf vliegen, maar de meeste daklozen en asielzoekers zijn weer onder dak. Toch heeft een dakloze meer nodig dan dat, zegt RENÉ STOCKMAN. Pas als men hem als een ‘medemens’ gaat zien, eentje van vlees en bloed, kan de hulp echt van start gaan.

Zij die dachten dat daklozen en straatkinderen alleen in bepaalde zuiderse landen voorkomen, kwamen bekaaid uit toen de winter in Europa hard toesloeg. Plots was daar een groep die voorheen vergeten leek. Onverwachts belandde ze zelfs op de politieke agenda. Sommige politieke partijen schoven de schuld in de schoenen van de overheid, omdat die hen in betere tijden, toen het minder koud was, als onbestaande beschouwde. Hoe kouder het werd buiten, hoe heter werd de topic van de daklozenopvang.

* * * * *     zie voor volledige tekst   De Standaard       * * * * *

Reacties

Op 09 februari 2012, zei Dimitry Masyn, Brussel:

Het heeft eerder met fatsoen dan liefdadigheid te maken, de manier waarop daklozen op straat lopen, zitten of liggen. Sommigen zijn niet in staat om zelfstandig rechtop te gaan zitten. Als men een politie-agent vraagt tussen te komen, zucht die eens en zegt dat hij geen mensen mag oppakken als er geen sprake is van overlast. De afschaffing van de wet op de landloperij in de jaren negentig, stelt de vrije wil van de dakloze centraal te lopen waar hij wil, geholpen te worden zodra hij dat wil. Ik ben helemaal niet overtuigd van de vrije wil van de dakloze. Sommigen zijn te ver heen, en de maatschappij is te afstandelijk, om fatsoenlijk te zijn. Liefdadigheid staat buitenspel. Nochtans, mensen die dringend hulp nodig hebben, kan men er zo uit halen, ook putje zomer.

Reactie op DM 
Op 09 februari 2012 zei Jerry Mager:

# Dimitry Masyn, liefdadigheid is weliswaar nuttig als noodoplossing, maar op den duur niet zaligmakend. In de VS bivoorbeeld worden miljarden gegeven aan charitas en daar worden vervolgens kerken van gebouwd. Liefdadigheid noem ik geprivatiseerde empathie die politieke vrijblijvendheid genereert. Liefdadigheid op grote schaal, werkt ontwijken van politieke keuzen in de hand en RS zegt terecht: “het is aan die maatschappij en haar dirigenten om structurele maatregelen uit te werken om een duurzame en vooral menswaardige oplossing te vinden voor die problemen.” Wij kiezen politiekers toch ook omdat wij hopen en aannemen dat zij over empathisch vermogen beschikken en dat tot leidraad nemen bij al hun handelen? Kijk naar de eurocrisis en de heersende mentaliteit in financiële wereld, die aan de basis ligt van onze miserie. De ‘vrije wil’ en het ‘nemen van je eigen verantwoordelijkheid’ klinkt kwiek, maar er worden steeds meer overheidstaken mee versjoemeld naar laffe vrijblijvendheid.

=============================

links:  clara commelyn    Harold Zapotek    stiene deboer    jerry mager

Advertisements

Read Full Post »